Με ιδιαίτερη συγκίνηση και πολλά δυνατά μηνύματα πραγματοποιήθηκε η σχολική γιορτή για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Την παρουσίασαν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Δ΄ τάξης του Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου Φλώρινας, με την καθοδήγηση και τη στήριξη της δασκάλας τους, Πέπης Παπαθανασίου.
Τα παιδιά παρουσίασαν το χρονικό των γεγονότων του Νοέμβρη του 1973, απήγγειλαν ποιήματα και τραγούδησαν πολλά αγαπημένα τραγούδια. Έτσι μετέφεραν σε όλους μας το κλίμα της εποχής και τα διαχρονικά μηνύματα της εξέγερσης: Ελευθερία! Δημοκρατία! Ειρήνη! Δικαιοσύνη και σεβασμός στον άνθρωπο!
Η γιορτή ολοκληρώθηκε με έναν ξεχωριστό και συμβολικό τρόπο. Οι μαθητές δημιούργησαν μια μεγάλη ομαδική ζωγραφιά-κολάζ. Κάθε παιδί έγραφε το δικό του μήνυμα και τοποθετούσε πάνω της τη ζωγραφιά του. Όλα μαζί συνέθεσαν ένα πολύχρωμο μήνυμα ελπίδας, ελευθερίας και αξιοπρέπειας.
Η πιο δυνατή στιγμή, όμως, ήταν το τελικό μήνυμα των παιδιών. Συνέδεσαν τα μηνύματα του Πολυτεχνείου με τη δική τους καθημερινότητα και με τη σημερινή εποχή. Μας θύμισαν ότι η ελευθερία και η δημοκρατία δεν είναι μόνο ιστορικές έννοιες. Είναι αξίες που πρέπει να υπερασπιζόμαστε κάθε μέρα.
Με την παιδική, αλλά τόσο ουσιαστική φωνή τους, διακήρυξαν ότι ποτέ δεν πρέπει να δεχόμαστε να μας επιβάλλεται κανείς με τη βία, τις φωνές, τον φόβο και την απειλή. Γιατί έχουμε δικαίωμα να εκφραζόμαστε, να διαφωνούμε, να έχουμε άποψη και να λέμε ελεύθερα τη γνώμη μας.
Και τότε ήρθε η κορύφωση! Με το τραγούδι «Αρνιέμαι» τα παιδιά ύψωσαν τη φωνή τους. Πέταξαν προς το κοινό τα κόκκινα γαρύφαλλα που κρατούσαν σε όλη τη διάρκεια της γιορτής και φώναξαν όλα μαζί, δυνατά και αποφασιστικά: «ΑΡΝΙΕΜΑΙ!» Μια λέξη, ένα τραγούδι, μια ολόκληρη στάση ζωής!
Γιατί το Πολυτεχνείο δεν είναι μόνο μια επέτειος που θυμόμαστε. Είναι ένα μήνυμα που περνά από γενιά σε γενιά. Μας υπενθυμίζει ότι η ελευθερία, η δημοκρατία και ο σεβασμός δεν είναι ποτέ αυτονόητα. Και όταν αυτά τα μηνύματα τα εκφράζουν τα παιδιά με τη δική τους φωνή, αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη δύναμη.
Το Πολυτεχνείο ζει!
Στις μνήμες μας, στις αξίες μας και, κυρίως, στις φωνές των παιδιών μας.







